Το κάπνισμα σκοτώνει την ηλιθιότητα

Δεν είμαι υπέρ του καπνίσματος, κάθε άλλο, το έχω άλλωστε κόψει εδώ και πέντε χρόνια. Δεν μπορώ όμως τις βλακώδεις προσεγγίσεις στο θέμα και ακόμη περισσότερο τις αφ’ υψηλού και μαμαδίστικες.

Θα σας μεταφέρω λοιπόν πρόχειρα μία εξαιρετική ιστορία από ένα από τα μεγάλα ιδιωτικά μας νοσοκομεία της Αθήνας, όπου μεταξύ άλλων υπάρχει και τμήμα πνευμονολογικό κατά του καπνίσματος, ή κάπως έτσι.

Μετά τον καρκίνο, η γιατρός
Ο λόγος που βρέθηκε εκεί ο φίλος, κάθε άλλο παρά καλός. Χημειοθεραπεία. Ως μανιώδης καπνιστής, του ζητήθηκε -και το έπραξε βέβαια- να κόψει άμεσα το κάπνισμα, καθώς δεν πρέπει να εισέρχεται καπνός στα πνευμόνια, που δέχονται μεγάλο βάρος από τα φάρμακα. Προ ημερών, ο γιατρός σε κάποια φάση του είπε ότι θα του στείλει στο δωμάτιο και τους πνευμονολόγους.

Εμφανίζεται λοιπόν ιατρός γένους θηλυκού και ύφους νηπιαγωγού, που ξεκινάει λογύδριο του στυλ: «το κάπνισμα κάνει κακό στην υγεία μας», «πρέπει να το κόψετε», «δεν φοβάστε μην πάθετε τίποτε;». Μετά την καινοτόμο εισαγωγή, μάλιστα, προτείνει μεθόδους: «μπορείτε να συλλέγετε τις γόπες της ημέρας σε ένα μπουκάλι. Η απέχθεια που θα σας προκαλέσει η εικόνα τους την επομένη θα σας ενισχύσει στην προσπάθειά σας να το κόψετε».

Φύγε κοπέλα μου να χαρείς
Όπως μεταξύ άλλων απάντησε ο φίλος, το περιεχόμενο των ιδεών που εξέθεσε μάλλον δεν προκαλεί το ενδιαφέρον ενός μέσου Έλληνα καπνιστή, που ενίοτε το πρωί μπορεί ακόμη και να ψάχνει τα τασάκια για μία μεγάλη γόπα, προκειμένου να μην κατέβει κατ’ ευθείαν στο περίπτερο.

Σαν να λέμε δηλαδή, προχειροδουλειά βιτρίνας με περιεχόμενο copy paste από κάποιο αγγλοσαξωνικό εγχειρίδιο και ούτε καν Νέας Υόρκης, από Δυτική Ακτή σίγουρα, ή το πολύ πολύ Μαϊάμι.

Ακριβοί στα πίτουρα
Μπορεί λοιπόν ο ΕΔΟΕΑΠ να καλύπτει τη χημειοθεραπεία, αλλά δεν καλύπτει τις επισκέψεις γιατρών. Και ο φίλος ανακάλυψε αργότερα, όταν έφυγε από το νοσοκομείο και πήγε για το εξιτήριο, ότι η παρουσίαση των ευφυών αυτών ιδεών, που δεν ζήτησε, θα του κόστιζε ένα κατοστάρικο και κάτι παραπάνω!

Είναι πραγματικά απορίας άξιο πώς δημιουργείται μία τέτοια «ειδικότητα» ή «τμήμα» το οποίο περιφέρεται από δωμάτιο σε δωμάτιο, καθ’ υπόδειξην άλλων γιατρών, για να μοιράσει συμβουλές επιπέδου γειτόνισσας σε ανθρώπους που έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Και μάλιστα, να τους χρεώνει χωρίς να τους ενημερώνει νωρίτερα.

Μα καλά, δεν τους ελέγχει κανείς;
Είναι άραγε μέθοδος για να γεμίζει το διαφημιστικό φυλλάδιο; Είναι βόλεμα φίλων ή συγγενών σε ένα ανώδυνο τμήμα, μαζί με τη μέθοδο χρηματοδότησής του; Είναι απλώς ελληνικότατης ποιότητας «απόδοση» ενός ξένου οργανογράμματος νοσοκομείου;

Σε κάθε περίπτωση, όπως έλεγε ο φίλος, δεν του έφτανε ο καρκίνος και η χημειοθεραπεία, αλλά και η έλλειψη τσιγάρου. Εκεί που το έλεγχε και προσπαθούσε να είναι ήρεμος, τα πήρε τόσο άσχημα που ήθελε να ανάψει άμεσα ένα…